Trantsizio ekologikoa: erronka izatetik, aukera izatera

#Doing

2025.03.27

BizkaiaTech argitalpen taldea

Ilustrazioa: Ainize Sarasola

Zuhaitz batek 80 urte behar ditu tona bat CO2 orekatzeko, eta zementu-fabrika batek –gutxi gorabehera– 400 000 tona CO2 sortzen ditu urte bakar batean. Mundu guztian ez dago hainbeste zuhaitz landatzeko lekurik ere. Nola ezabatuko ditugu kontaminatzen duten igorpen horiek panorama honekin? Lehenik eta behin, optimismoa lantzeko ariketa bat burutu behar dugu: erronkei buruz hitz egiteari utzi eta aukerei buruz hitz egiten hasi.

Aukera hitza da, seguru asko, Green Tech sektorean gehien entzuten den hitza; hots, trantsizio ekologikorako irtenbide eta zerbitzu teknologikoak garatzen dituzten enpresek lan egiten duten esparrua. Ohartarazten zaitugu: aukera izango da, baita ere, artikulu honetan gehien errepikatzen den hitza.

Ingurugiroari buruz edo akzio klimatikoari buruz hitz egitean, aukera hitza erabiltzen da inbertsioa eta negozio berrien sormena eskatzen dituelako. «Aukera» bat da, Europak –eta, ondorioz, Bizkaiak– Itun berdearen helburu nagusia lortzeko konpromisoa tinko mantentzen duelako: 2050erako klima-neutraltasuna edo zero igorpen garbiko oreka lortzea. Beste era batera esanda, horrek esan nahi du 2050erako gai izan beharko garela soilik naturak (basoek, ozeanoek eta lurrak) xurgatu ditzakeen berotegi efektuko gasak igortzeko.

Erronka izugarria da, eta, adituen arabera, teknologiaren, erakusketa-guneen eta inbertsio-guneen batura eskatzen du.

TEKNOLOGIA BERDEA

Honetan ekiten ari diren eta oinarri teknologikoa duten enpresak sortzea ezinbestekoa da arlo honetan hainbat arrazoirengatik. Erraz asma daiteke ingurumen-proposamenak garatzen espezializatutako sektore berri bat sortzeak lan-aukera asko sortzen dituela. Ildo horretan, badago kontuan hartu beharreko beste zera bat: zenbat eta ekintzailetza gehiago izan, orduan eta lehiakortasun handiagoa izango du hura hartzen duen lurraldeak.

Eta maila gorenean dagoen partida batez hitz egiten ari gara.

Europak energia berriztagarriak behar ditu, autosufizientzia energetikoa lortu behar baitu. Ingurumenari dioten errespetutik haratago, estrategia geopolitikoarekin du zerikusi; izan ere, horrela bakarrik utz geniezaioke erregai fosilak esportatzen dituzten herrialde handien menpeko izateari, adibidez.

Teknologia da (sorpresa!) paparra ateratzeko aliaturik onena. Enpresen proposamenak dagoeneko adimen artifiziala barneratzen hasi dira, adibidez, material berriak sortzeko; baita sentsorika eta blockchain ere, hondakinen bizitza zikloa eta trazabilitatea kontrolatzeko xedez.

Hemen, adibidez, aukera izugarria da. Soilik nazio mailan sortzen diren hondakinen %12 berrerabiltzen edo birziklatzen da. Horrek %90eko aukera-leihoa irekitzen du, adibidez, hondakinaren inguruko ekonomia zirkularraren sustatzeari dagokionez.

Oraintsu, Bizkaiko Foru Aldundiaren Ekonomia Sustatzeko Sailak Smart Grids Academy-ren sorrera bultzatu du, profesionalak sare elektriko adimendunetan heziko dituen nazioarteko plataforma, trantsizio ekologikoan lagunduko duten proposamenak sortzeko teknologia erabiltzea aurreikusten duen beste arlo bat.

Bizkaian, B Accelerator Tower espazioa da lurraldeko startupen egoitza nagusia. Ekintzailetzaren «ontzi intsignia» moduko bat da, tokiko eta nazioarteko konexio-sare baliotsuak dituena, eta, bertan, Green Tech alorrean diharduten ekintzaileentzako lekua badago ere.

ERAKUSKETA-GUNEEN GARRANTZIA

Adituek aipatzen duten arazo nagusia patenteen falta da. «Asko ikertzen dugu, baina gutxi ari gara lurreratzen; gai izan behar dugu industria-mailan eskalagarriak diren proiektu errealetara bideratzeko», adierazi du Olga Martínek, Aclimako zuzendari nagusiak, IV Basque GreenTech & Green Ups ekitaldian.

Palanken artean, aukera gisa ulertuta, hauek nabarmentzen dira: barne-errekuntzako motorraren amaiera, 2030erako energia berriztagarrien erabileraren %40ko helburua (gaur egun %20an dagoena), zero emisioko eraikinak birgaitzeko beharra, karbono-muga doitzeko mekanismoa (zeinak igorritako karbonoari bidezko prezioa ezartzen baitio industria-ekoizpen garbiagoa sustatzeko), hornikuntza-kateari eta kontsumitzaileari informazioa emateko beharra edo produktu eta zerbitzuen ekodiseinurako aukerak.

Eta hori ez da guztia. Era berean, plastikoari egindako eskakizun zirkularrei, CO2-a xurgatzeko lurraren eta basogintzaren erabilera aldatzeari, aniztasuna berrezartzeari eta hirietan natura txertatzeari etekina atera dakieke.

Azken horren inguruan, apunte bat. Natura hirietara eramateak ez du hiri horiek berdez pintatzea esan nahi (oso politak geratu arren). Pentsa dezagun landaretza zintzilikatua duten hamabi solairuko eraikinen fatxada batean, Singapurren ikusi daitezkeenak bezalaxe.

Natura hirietan integratzeaz ari garenean, euri-ura aprobetxatzeaz ari gara, arindu ezin den CO2-a konpentsatzeaz.

Eta kontuz, airearen kalitatea NBEren eskubideetako bat da eta.

BERDEA, DIRUA BEZALA

Argi dago dirua behar dela teknologian oinarritzen diren proposamenak aktibatzeko eta horiek industrian aplikatu daitezkeen soluzio bilakatzeko. Diru asko.

Zentzu horretan, politika publikoak eta, zehazki, dirulaguntzak eta laguntzak funtsezkoak dira horretarako. Bizkaian, hainbat programa publiko daude martxan: ingurumen-fiskalitatea (inbertsioengatiko kenkariak eta ingurumena zaintzearekin lotutako proiektuekin lotutako gastuak), inbertsio berdeengatiko laguntzak, eta eskualdeko basoak (gure bizilekuko benetako birikak) hobetzeko proiektuak.

Erakunde publikoek ezin diote erronkari bakardadean aurre egin, noski. Enpresa pribatuek eta planeta honetan bizi garen pertsona guztiok ere lan egin behar dugu. Has gaitezen gogoeta kolektibo batetik. Bide batez, eta aukerez hitz eginez, hau ere aukera paregabea izan daiteke gizarte kontzienteago eta kolaboratiboago bat sortzeko.

Etiketak

  • #startup
  • #emprendimiento
  • #innovación
  • #cocreación
  • #ciencia
  • #colaboración
  • #estrategia
  • #sostenibilidad
  • #naturaleza

Gehiago kuxkuxeatu nahi izanez gero…

Lerratu gehiago erakusteko