Gorputzaren lurraldea defendatzeak esan nahi du gorputza antzinako botere patriarkala eta koloniala lortzeko lehian dagoen lurraldea dela,
baina baita bizitza berreskuratzeko ezinbesteko espazioa ere.

Lorena Cabnal

Entreamigos - Lagun Artean elkarteak lurraldeko feminismo komunitarioari buruzko hausnarketa helarazi dio Lankidetzarako eta Dibertsitaterako Zuzendaritzari, emakumeen eta lurraren eskubideen aldeko erreferente baten eskutik. Lorena Cabnal, emakume maia-xinka (Guatemala, Amismaxaj), Antzinako Sendagailuen Sareko kidea da eta, besteak beste, feminista komunitario gisa definitzen du bere burua. Hala ere, Guatemalan, termino hori erabiltzeak, arriskua ez ezik, bere komunitatea erbesteratzea ere ekarri dio.

Lorenarentzat, gorputzen eta lurraren aurkako indarkeria oro matxista da. Testuinguru horretan, lurraldeko feminismo komunitarioak antzinako patriarkatutik eratorritako praktika komunitario matxistak deskodetu nahi ditu. Gainera, biktimizazioa gainditzeko eta emakumeak duintzeko eta lurra errespetatzeko lanean dihardu. Ildo horretan, funtsezko tresnak dira indigenen arteko loturak sendotzea eta antzinako sendabidea eta espiritualtasuna bezalako tresnak erabiltzea.

Lorenak azaltzen du zein garrantzitsua den komunitateetan lan egiteko lengoaia propioak erabiltzea eta beren jakintzatik abiatzen diren epistemologia indigenak garatzea, mendebaldeko kontzeptualizazioek batzuetan arbuioa eragiten baitute. Horregatik, nahiago du feminismo terminoa ez erabili, baizik eta pluraltasunei, errealitate anitzei eta askotariko feminismoei buruz hitz egin. Era berean, funtsezkotzat jotzen du komunitate-dinamikekin bat datozen metodologiak erabiltzea, modu bereizian lan egin beharrean borrokan aliatu gisa identifikatzen diren lider espiritualak eta agintari indigenak integra daitezen.

Komunitate bakoitza hainbat modutan antolatzen da. Lorena Cabnalek Zuzendaritzarekin partekatzen duen ideia nagusia lankidetza-proiektuak diseinatzerakoan horietako bakoitzaren abiapuntua protagonista gisa kokatzea da. Horrek eskatzen du herri bakoitzaren berezko bizimoduak, hizkuntza eta kosmobisioak proiektu horietako bakoitzean integratzea.

Topaketan, lankidetzak jarraitzen duen joan-etorriko bide bikoitza azpimarratu da, hau da, komunitateek elkarrekin deseraikitzeko bide horietatik ikastea. Komunitateen antolamendu-moduetara hurbiltzea eta aniztasun etnikoa eta herrien kosmobisioa sartzea ezinbestekoa da lankidetzan aurrera egiteko.