8.000 metrotik gorako altueran, Himalaiako Heriotzaren Eremuan, itsas mailan dagoenaren herena baino ez da oxigenoa. Arnasketa bakoitzak ahalegin handia eskatzen du, eta urrats bakoitzak aparteko borondate-indarra eskatzen du. Hala ere, muturreko altuera hauetan arriskurik handiena ez da hotz polarra, akidura fisikoa edo elur-jausiak, burmuina bera baizik.

Altitude-hipoxiak, organismoko ehunetako oxigeno faltak, mehatxu isil gisa jokatzen du. Giharrak ahultzeaz gain, judizio-, arrazoiketa- eta biziraupen-gaitasuna ere kaltetzen du, alpinismoan eskarmentu handia duten pertsonak ere hilgarriak izan daitezkeen erabakiak hartzera eramanez, horretaz jabetu gabe.