Kirolak lokomozio-aparatua (eta organismoa orokorrean) esfortzu sakona eta errepikatua egitera bultzatzen du; kirol-ekintzan esku hartzen duten giharren gihar-hipertrofia abian jartzen da, baita egitura-aldaketa txikiak ere mugimenduaren ehun guztietan.

Aldaketa horiek, hasieran, esfortzura egindako egokitzapena dira, eta ondorenez, kirolariaren ahalmen fisikoa areagotuko da, baita errendimenduaren hobekuntza ere. Hain zuzen ere, kirolari orok hori eskuratu nahi du.

Fenomeno moldatzaileari eutsi egiten zaio, ehunen ahalmen plastikoaren eta horiek jasan beharreko esfortzuaren artean oreka dagoen bitartean. Hori hausten bada, gehiegizko esfortzuaren ondoriozko lesioak (lesioen %85) agertzen dira, hots, alopatiak, eta horiek hasieran garrantzitsuak ez badira ere, kroniko bihur daitezke eta kirola bertan behera uztera behartu dezakete.

Ahaztu gabe gazteek kirola edo jarduera fisikoa egitean, ehunen plastikotasuna handia dela, eta egin daitekeena baino esfortzu handiagoa eginez gero, morfotipoan aldaketa esanguratsuak gerta daitezkeela, etorkizunean denboran aurreratuta dauden endekatze-prozesuak baldintzatuta.

Zergatik lesioak Kirolean?

Halaber, kirol "krematistikoak" daude, eta halakoak egiten dituztenei onura interesgarriak eskaintzen dizkiete, ...futbola, tenisa..., gurasoak eta teknikariak irabazlea bilatzen saiatzen dira eta horien ustez, erratuta, gazteak entrenamendu handiak egitera behartuta lortuko dutela uste dute. Porrot asko gertatzen dira ideia horren ondorioz.

Parte hartzeko kirol-lesioei dagokienez, kirolariak ez direnetan gertatzen direnetatik bereizten ez diren traumatismoak, hausturak, eta istripuak alde batera utzita, giharrean, tendoian, hezurrean, artikulazioan, zainetan,... lesio-patologien kopuru handia gertatzen da... hori guztia hasieran neurri txikian antzematen dena, bakarrik mina, kirola egiten jarraitzeko aukerarekin.

Sarritan, jarduera behartuaren eta errepikatuaren ondorioz ezarritako traumatismo txiki endogenoak aurretik horretarako ezarritako lursailaren eta kanpoko lesioen behin-behineko arrastoen ondoriozkoak izaten dira.

Adibide gisa 40 urteko pertsona batek asteburuan eskia egitearen ondorioz jasandako lesioa azalduko dugu: diagnostikoa, Aurreko Lokailu Gurutzatuaren haustura...konponketa kirurgikoa ezarri da, osteko errehabilitazioa...dena ondo dago...aurreko jarduerara itzultzen da, profesionalaren oinarri fisikorik gabe, eta lesio gehigarriak agertzen dira, horien artean, kartilagoaren patologia, pertsona hori artikulazioaren endekapen goiztiarrera bultzatu daitekeela kontuan izanda, eta horrekin batera, poetizazioaren kirurgia goiztiarrera.

Lesio-motak

Kirola egiten duen pertsonak halakorik egiten ez duen pertsonak jasaten ez dituen lesioak jasan ditzake. Esaterako, korrikalariak maiz hezurretako hausturak izan ditzake, hezurretako nekearen ondorioz; giharretako hausturak; patologia tendoietan, alde batetik, tendinitisa eta tendinosoa edo 40 urtekoen tendoi-hausturak; edo artikulazioetako lesioak adineko kirolarietan.

Kirol bakoitzak bere berezitasunak ditu lesioei dagokienez, baina kasu askotan, adibidez, futboleko eta saskibaloiko orkatila-bihurritua, edo abiaduralariaren gihar-lesioak, baita futbolaria ere.

Kirolak patologien izenak ezagutarazi ditu, horien artean, Teniseko ukondoa, lan mailan, etxeko andrearen mailan ematen dena, eta, hala ere, izendapen horrekin etiketatu da tenislarietan ohikoa den lesioa delako; Xabalinako edo Golfeko ukondoa, ukondoaren barruko aurpegian mina jasaten denean; jauzilariaren belauna saskibaloian; jaurtitzailearen sorbalda, futbolariaren orkatila...

Prebentzioa

Prebentzioa, tratamendua eta errehabilitazioa medikuntzaren oinarrizko hiru ardatzak dira. Horiek hirurak kirolaren medikuntzaren barruan jasotzen dira. Izatez, kontzeptuaren ikuspuntutik kirolarien medikuak kirola egiteko jokabidea baloratu behar badu ere, errealitatean, lesioen tratamendua eta berreskurapena bere gain hartu behar ditu.

Kirola lesioen iturria da eta lesio gutxiago gertatzeko ahaleginak egin behar ditugu, baita gertatzen direnak intentsitate gutxiagokoak izatekoa ere, halakoak jasaten dituenari begira etorkizunean arrastorik utzi gabe.

Prebentzioa kirola edo jarduera fisikoa egin nahi duenari erregelak ezagutu ditzan irakastea da; pertsona bakoitzak bere mugak baloratzea, eta, batez ere, neke-egoeran dagoela ohartzea; Arriskua baloratzen irakatsi behar da; instalazio eta lursail egokien bilaketara bultzatzea kirola egiteko; kirolaren gaineko arriskuei buruzko hezkuntza ematea, ez bakarrik horren onurei buruzkoa.

Eta gai horretan garrantzitsua da jakitea kirol-errezeta Kirol Medikuak eman behar duela, bakoitzaren jokabidearen ariora gomendatuta.