Gero eta denbora gehiago ematen dugu lanean, ikasten eta aisialdian eserita. Ohitura hori "aulkiaren sindromea" deiturikoarekin lotzen da, bizkarreko minetik haratago joan daitezkeen ondorio negatiboen multzo bat: buruko argitasun txikiagoa eta gogo-aldarte txarragoa, tentsioa lepoan eta sorbaldetan, malgutasuna galtzea eta bizkarrezurrean arazoak izateko arrisku handiagoa.

Gainera, sedentarismo luzeak kalte egin diezaioke osasun kardiobaskularrari (zirkulazio txarragoa eta gaixotasun-arrisku handiagoa), odoleko azukrearen kontrola alda dezake intsulinarekiko erantzun motelago batengatik eta minbizi jakin batzuen arrisku handiagoarekin erlaziona daiteke. Era berean, abdomeneko muskulatura ahuldu dezake, aldakak zurrundu, ipurmasailen aktibazioa murriztu eta hanketako zirkulazioa okertu, pisutasun- eta puzte-sentsazioa areagotuz.

Gomendio orokorra da eserita ematen den denbora etenaldi sarriekin etetea, jaikitzea eta minutu batzuk mugitzea, ergonomia doitzea (pantaila begien altuerara, oinak bermatuta, bizkar egonkorra) eta egunean zehar zutik edo jarduera arinean lan egiteko uneak bilatzea.